थापरेय महनी दोखसेङ् बाँलकु तु जुयनच्वन ज्यउ । दोखुसे छेँछेँकु महनीय रनक व छनक दयन् चहकदयन् च्वन । थापरे महनी नेपाल सम्वत् ११४५ कौलाथ्वः परेवान्नसि थन्हु सिंदर तिङ टिका फय न्हिटुल्के यक्कु बाँलकु जुर । वा यर्सङ फस यर्सङ थउ थउ छेँकुठाकु चोङन बाँलस्के छिजि दोखुसेनुङ महनी नखत ङाके चोनगु ।

थनु महनीय टिकाय् व्यालाकु भिङ्गु टोनगु !

छीजि द्वाल्खा देशकु महनीये रनक मेले सोयन् ब्यागल व पाउ दमु । सिंदर तिङन् थउ स्वयन् ड्वाकुन् दांगुपे लाहालान् आशिक फ्वइँरी चलनवा दोखुबलेङ् दमु । आन्थिनुं द्वाल्खाय हाबिय बाजे जिजुबाजेपिसिन् दके तय चलनय ल्याखाःकु ‘टिका फर यान्,’ हङ चलन मद । थउ मिप थउ ड्वाकुन्दांगु मान्यजन, जाहानमिपे छेँकु थउतु ल्याखाःन् ओनगु । उ चलन स्वनिगः देशकु मद आपे वा ब्याहाजुयन् ओंगु म्यासमुचा व जारीभाजु खलकत सत्तइतु मल्गु चलन दमु ।

द्वाल्खा देशकु थन्हुय महनीय विशेष महत्व दउजु । पुरान्छेँलान् हिपाथामी धर्धर्न खाय्न् खाय्न् भीमसेन् देउ उयेन् कालीमन्दिर जुयेन् द्यक्वार थ्येङन् आँकुये गणेश द्यउकु स्याङ ठोचाये हि त्वङन् दुङ्गल, नाश्वर, पिङ्गल जुयन् रास्कुलकु इतार नयन् बहिरय चक्र डोबरकु चियन् तय ठोचात डायेन् राइतीकु ओङन् म्वर लुय्न् आले थउ च्वङ ठाइँकु लिपुले लुओन्केइरी सिवाय हातिङ् मन्त ।

हिपाथामीय खँ लाइमल्नसिन् परम्पराकु छ्यालेन्च्वङ ज्यखँ त थउ संस्कृति व परम्परा खेउँ तान्केइमजी उ छिजि मूल ज्येखँ खेउँ दोखुनु जातिय थउथउ अस्थित्व दमु हङन् खँ तइमल्गु तर उ खँत मखेउ व मज्यू तर्क हाखेन हाय्न् गणतन्त्रय ब्यालाय अनाधिकार खँ ङेन्के मिपिस्त लिचिल्केइरी ज्येखँ येङकु दुःख चाइमल्गु जुर ।

आन्थितु थउथउ कुल द्यक्ठाछेँलान् पित यइमल्गु खाँडाटुल्के पितकाइत ठाकउ अवस्था ख्वइँदउ ओङ्गु महनीन् ताइदत । आमताक्कु खाँडा पितकाइततु कत् म्वथुयन् मेपिस्त ज्याला बिय्न् खाकेय् खँ तार्न गुलि नुगर स्यात हङ खँ सिउपिसिन् सियउ ।

आउ केसि खाँडा खाकेय न्हिकु यिनागु खँ ताइमदयेन् थ्वओँ, द्वाल्खाकु खाँडाजात्रा बाँलस्के ङाकेर्जु हङ खँ ताइथद । दोख्सेङ् महनी भिङ्गु जुर बाँलकु जुर । दोखुनु रसताय्न् द्वाल्खाय् ख्वाल चक्र्वन हङ ताइथद हङन् इसिन् बाँलकु मन्न टोङन् थापरे त उलिकु तु च्वय कलम दिकेर्गु । जय महनी ! जय खाँडो जात्रा !

किपाः बाँपिझ्याला डटकम/ संञ्जिप श्रेष्ठ, द्वाल्खा