ब्यागल सम्पादकीय
बाँपीझ्यालाय् प्वाकल ओप्तेचा खेउँ । आन्थिनुं उकुलान् स्वर्न पिपानय् मुलुक गिनागु, गुन गिथि लिङार, गिबि उइँटेनै गिथि खँल्हारै हँगन् दोखुनु खोइँदमु । तर पिपानलान् बाँपीझ्याला दउ छेँकु स्वर्नसिन् आमु छेँय् मूल ज्येखँ थुइकाइ ठाकउ । आमु बाँपीझ्यालालान् फयेन् स्वरैरा मफयेन् स्वरैरा, दयेन् स्वरैरा, मदयेन् स्वरैरा वा नयेन् स्वरैरा नइ मदयेन् स्वरैरा आमु खँ पिपान च्वंगु पिसिन् थुके काइ ठाकउ तु खेउँ । पिपान च्वंगु पिसिन्वा ओके टन्न ग्वार्मुङन् तरै आले खोयेङ् सियेउ, तायेउ हँगन् पित मायायेन् दुबिन्दुबि च्व्ँगन् स्वरै क हँगन् हरि त येँगके हतहिन्, हात्त हर्स मुथुन् न्वन्हाइत ढ्याबा पुलिमाबालले कि मखे !

बाँपीझ्याला दुपानय् मुल खँ हाति दमु आमु थुकेइ मल्दन । बाँपीझ्याला दउ छेँ टेका नके टिक्रेत्के तरैरा, न पलि जोयेन् हातिं भ्वँर पल्टन् टियेन् लोखु पोङन् तरैरा यिनागु खँ थुकेइ त नुगर दइमल्दन, भिंगु टोङन् दुपानय् मिखान क्वङन् स्वइरि बानी येरिमल्दन आले तुका जियेउले । पिपान ख्वाल् सिये ठाइँकु खँ ल्हायेन्, लाङा फरकु छेँडीय् क्वाराङकु च्व्ँगन् बासल्हायेन् रा दुपान च्वंगु मूल खँ सिइदयेउ । बाँपीझ्याला दुपान च्वंगु मिपे हातिं बाँमलकु खँ दर्स हाखेन ययेन् ल छन ज्ये यिनागु जुरना, इथियेत् बरु मसर्स इसिन् सेइँ हरी मल्दन, हातिं ज्ये मिलैम्वजुर्स इथि येर्स बाँलकु जुयेउ हँगन् मिल्याङन् बिइ फइमल्दन आले जुकुन् मानवता हङ खँ सिदयेउ ।

उतु खँ त ध्यान वियेन् दोखसेनुं इस्त ग्वाहार बियेन्दियेउ हङ भरसा तयेन् थपे हाखेन न्हुलु ल्याखाःन् इसिन् पाराक ल्येएटेङ खँ तयेन् उ न्हुलु दँ लान् नसि उ बाँपीझ्याला अनलाइन पति त अझ बाँलस्के येइँत दोखुसेनुं ग्वाहार बिइन्दित हङ इसित ड्वाक्कु ड्वाक्कु आशा दमु । छिजि द्वाल्खाय् नेवारी भाषा, संस्कृति, नखतचखत हो जात्रा त गुल्पनुं मातांकेइलौ । ओय् लागिन् हाति येर्स भिंगु बाँलकु जुयेउ हँगन् छिजि दोखुनुं थि जुइलौ ।

उ ययेन्च्वंगु नेपाल देशय् विक्रम सम्वत्लान् नसि दोखुसेतं भिंगुथ्वजु, बाँलकु थ्वजु, दोखुसे जीउ ज्यानकु हातिं प्यथान् मथियेन् थ्वचोँ हँङन् भिंगु टोनगु ।